BewustZIJN

Oct 10, 2021

Vanmorgen wandelde ik in het bos. Ik vind in de maand oktober het diffuse licht van de zon zo mooi in het bos. Helemaal in de ochtend als de dauw nog op de landerijen ligt. Ik wandel vaak hetzelfde stuk in het bos, omdat ik een niet al te best richtingsgevoel heb. Maar elke keer is het weer anders. Ieder moment, iedere fractie van een seconde is het weer anders. Het licht, de geluiden, de geur, de gedachten en emoties veranderen van moment tot moment. Vanmorgen merkte ik op dat de zon als een soort lichtje bepaalde stukjes van een boom, een tak verlichtte. Het voelde magisch….

Ik werd mij bewust dat ik niet overal heen hoef, een heel klein stukje bos is al te veel voor een heel mensen leven om te ontdekken als je in het NU bent.

De laatste tijd word ik mij steeds meer bewust van mijn zielenmissie hier op aarde. Ik word mij bewust waarom ik de terugkerende diepe dalen nodig heb (gehad), om daarna weer momenten in het NU te kunnen leven. Recent begaf ik mij in een diep dal. Ik was voor de derde keer in mijn leven antidepressiva aan het afbouwen. Het liefst wil ik niets chemisch in mijn lichaam.  Het ging niet goed. Ik voelde mij depressief, verlamd, angstig en eenzaam.

Inmiddels had ik wel geleerd dat een eenzaam gevoel niets anders is dan uit verbinding zijn met je hart.

Ik voelde mij eenzaam in de huidige wereld. Ik heb mij niet laten vaccineren en de omgeving, het polariseren kwam binnen. Een paar keer werd ik als egoïstisch bestempeld.

De medicatie ben ik weer gaan opbouwen en ik aanvaard dat het altijd bij mij mag blijven. Ik was nog wat wiebelig toen de jongerencampagne die ik had bedacht voor ons Suïcide Preventie Centrum zo’n succes bleek te zijn. Tienduizenden jongeren werden ermee bereikt. En ik zou aan een 5-daagse stilte Hart Vipassana gaan deelnemen. Ik vond dat ik “even niet voor mijzelf kon kiezen”. Ik bood jongeren een platform aan en ik zou er niet zijn. In no time kwamen de antwoorden. Vijf ervaringsdeskundigen boden aan om de chat/Instagram te gaan bemannen… Wat voelde ik mij dankbaar.

Ik ging mijn koffer pakken en op weg. In de auto overviel mij rust. Ik reed het erf op van de locatie en voelde de krachtige liefdevolle energie die ik daar al bijna 2 jaar mag voelen.  Er zat zoveel stress, pijn en angst in mijn lijf waardoor ik niets anders meer kon dan mij totaal over te geven aan de rust. Er was geen weerstand meer.

Bij het startende avondprogramma werd gezegd dat de laatste eeuw er steeds meer bewustzijn en liefde op aarde is die zo voelbaar is.

“We leven in een prachtige tijd met zoveel liefde en bewustzijn”.

Mijn gedachten vlogen alle kanten op. Hoezo liefde en bewustzijn? Ik ervoer de huidige tijd toch echt wel even anders. En dat klopt. Door de eeuwen heen is het nooit anders geweest. Op deze hoge energie, deze hoge trilling komt een tegenwerkende kracht. En wat zich door de eeuwen heeft bewezen is dat de hogere trilling altijd overwint. Liefde overwint alles.

Wat er die 5 dagen in mijn bewustzijn heeft plaatsgevonden is niet uit te leggen in woorden. Angst versus vertrouwen, vertrouwen in het leven. Het leven als werkwoord.

Vanochtend zag ik het mooie licht in het bos. Ik voel dan de woorden van Christina von Dreien (20 jaar). Zij zegt: “Het licht is al overal op de wereld. Er is nu alleen nog iemand nodig die op de aanknop drukt”.

Foto: Roze amethist. Een zeldzame steen die in 2018 is ontdekt in Patagonië/Argentinië. Tijdens de retraite kreeg ik het antwoord waarom ik deze steen onlangs moest aanschaffen.  

Recente artikelen

Delen is Helen, na een suïcide(poging)

Delen is Helen, na een suïcide(poging)

Wat als jij als jongere een suïcide(poging) meemaakt? Wat doet dat met je? Op welke manier heb je het vernomen? Wat als het je klasgenoot, vriend of een sportmaatje van je is? Ben je boos, voel jij je schuldig, voel jij je in de steek gelaten? Was je bang dat dit een...

read more
29-3-’79, de dag dat ik papa verloor door zelfdoding

29-3-’79, de dag dat ik papa verloor door zelfdoding

Vandaag is het 43 jaar geleden dat ik mijn vader verloor door zelfdoding. Ik was nog maar 12 jaar. Zijn sterfdag is allang geen verdrietige dag meer, het is meer een dag dat ik de liefde vier. Ik herinner de avond van zijn overlijden nog goed. Bij de supermarkt had ik...

read more
Licht en donker…over de suïcidepoging van mijn broer.

Licht en donker…over de suïcidepoging van mijn broer.

Ik stond daar in het magische wit van de sneeuw, mijn ogen dicht, de zon op mijn gezicht. Een plek waarin ik niet weg wilde, het voelde als een paradijs. Pap was er even. Ik voelde zielsgeluk.Op hetzelfde moment, mijn broer…. in het zwart, hij was bezig het leven te...

read more

Heb je een vraag of wil je meer informatie over mijn diensten?